Dom o małym zużyciu energii nie staje się automatycznie ekologiczny pod każdym względem. Ważne są także materiały, trwałość i możliwość naprawy. Wspólnym punktem obu podejść jest ograniczanie strat oraz rozsądny dobór rozwiązań. PIR pomaga uzyskać dobrą izolacyjność przy niewielkiej grubości. Największy sens ma jednak jako część spójnego projektu, który uwzględnia również wilgoć, wentylację i komfort latem. Energooszczędność dotyczy ilości energii potrzebnej podczas użytkowania budynku. Wpływają na nią przegrody, instalacje i zachowania mieszkańców. Ocena środowiskowa jest szersza. Obejmuje także wytworzenie materiałów, transport, budowę, remonty oraz koniec użytkowania. Dobre rozwiązanie powinno być oceniane w obu tych perspektywach, a nie przez pojedynczy slogan.

Wycofanie dawnego środka hamującego kiełkowanie zmieniło sposób prowadzenia przechowalni ziemniaków. Pozostałości w starym magazynie wymagają osobnej oceny, nawet po zaprzestaniu stosowania preparatu. Do tego dochodzą temperatura, wilgoć i stan plonu. Płyty PIR pomagają ustabilizować obudowę cieplną. Nie zastępują jednak higieny, wentylacji ani właściwej technologii przechowywania. Cofnięcie dopuszczenia dawniej używanej substancji do hamowania kiełkowania wymusiło zmianę praktyk w magazynach. Nie można zakładać, że środek stosowany przez lata nadal jest dozwolony. Dobór aktualnych metod ochrony plonu wymaga sprawdzenia rejestracji i warunków użycia. Budynek powinien wspierać wybraną technologię, lecz nie zastępuje jej samą grubością ocieplenia.