Dach produkujący prąd bez widocznego stelaża nad połacią jest możliwy dzięki integracji fotowoltaiki z pokryciem. W stalowym wariancie ogniwa są częścią paneli dachowych, a elementy pasywne dopełniają kompozycję. Nie trzeba najpierw przykrywać całej aktywnej strefy zwykłym materiałem, a potem ustawiać nad nią modułów. Wciąż potrzebny jest jednak pełny układ konstrukcji, warstw i mocowań. Integracja oznacza ich właściwe połączenie. Nie ma osobnej konstrukcji utrzymującej standardowe moduły ponad gotowym pokryciem. Dzięki temu połać zachowuje bardziej zwarty obrys, a instalacja nie wygląda jak dodatkowy poziom. To istotna korzyść na domu o prostej formie lub przy dachu dobrze widocznym z ogrodu.

Okap wyznacza dolną linię dachu i mocno wpływa na odbiór całego budynku. Przy zintegrowanej fotowoltaice powinien być zaplanowany równie starannie jak aktywna połać. Musi odprowadzać wodę, współpracować z wentylacją i pasować do geometrii pokrycia. Dobrze rozwiązany detal wzmacnia zaletę BIPV, czyli zwartą formę bez osobnej nadbudowy paneli. Nie chodzi o jego maksymalne ukrycie, lecz o czytelne połączenie funkcji i wyglądu. Jest granicą między dachem a elewacją. Patrząc na dom z poziomu działki, często widzimy ją wyraźniej niż środkową część połaci. Nierówna linia, przypadkowa wysokość obróbki lub źle dopasowana rynna mogą osłabić efekt nawet bardzo starannie ułożonych paneli.