Thermano GK-A i GK-H2 w projekcie. Grubość kompozytu a opór cieplny

Skrócony zapis samej nazwy nie wystarcza, ponieważ podwyższona odporność okładziny na wilgoć nie oznacza gotowej ochrony przed wodą. Założenia funkcjonalne mają pozwolić wybrać właściwy kompozyt bez utożsamiania koloru płyty z pełnym systemem zabezpieczeń. W dokumentacji projektowej umieść funkcję pomieszczenia, zakres kontaktu z wilgocią i planowane warstwy wykończenia wraz z odniesieniem do właściwego przekroju.

Parametry cieplne Thermano GK należy odczytywać dla wybranego gotowego wyrobu. Producent podaje opory cieplne zależne od całkowitej grubości.

Porównując płyty poliuretanowe w obliczeniach, osobno opisz dwa kompozyty o innej całkowitej grubości i innym oporze cieplnym. Wartość R trzeba odczytać dla gotowego wariantu Thermano GK z jego rzeczywistym podziałem warstw, aby każdą wartość można było powiązać z właściwą wersją obliczenia. Parametr musi pozostać powiązany z deklarowanym zakresem, gdyż sama informacja o łącznej grubości nie mówi, jak dużo miejsca zajmuje izolujący rdzeń. Weryfikacja projektu powinna pozwolić odnieść utratę powierzchni pomieszczenia do rzeczywistej korzyści cieplnej konkretnej płyty. Zachowaj w obliczeniach podział grubości między g-k i PIR oraz opór wskazany dla zamawianego kompozytu, aby późniejsza zmiana materiałowa była możliwa do prześledzenia.

Dla Thermano GK-A i GK-H2 podano klasę B-s1,d0 od strony płyty gipsowo-kartonowej. Tę informację należy czytać w warunkach klasyfikacji wyrobu.

W tabeli wymagań mechanicznych i pożarowych rozróżnij układ warstw przy przejściu instalacyjnym przez zabudowę z Thermano GK. Klasyfikację Thermano GK trzeba czytać od wskazanej strony płyty gipsowo-kartonowej, aby dokument produktu nie zastąpił wymaganej oceny zastosowania. Dowodu dla jednego przypadku nie można rozszerzać dowolnie, ponieważ odwrócenie kierunku oddziaływania ognia nie uprawnia do powtórzenia tej samej deklaracji. Dokumenty wyrobu i zastosowania mają pozwolić zaplanować osłonięcie kompozytu i wykonanie spoin zgodnie z ocenionym zastosowaniem. Przy zatwierdzaniu materiału zestaw warunki zastosowania, rozwiązanie spoin i niezależne wymagania dotyczące całej przegrody z rzeczywistą konfiguracją przegrody.

W przypadku Thermano GK dokumentacja powinna jednoznacznie przypisywać odmianę A lub H2 do pomieszczenia. Samo oznaczenie koloru w opisie graficznym jest niewystarczające. Należy także wskazać warunki związane z wodą i wymagane wykończenie. Klasyfikację B-s1,d0 trzeba czytać od podanej strony g-k. Tak przygotowana specyfikacja rozdziela wybór wariantu, wymagania użytkowe i zakres oceny pożarowej.

Przy Thermano GK zmienia się bilans wilgoci ocieplanej od środka ściany. Okładzina H2 nie zastępuje hydroizolacji w strefie mokrej, a obustronny laminat PIR wymaga ciągłości połączeń.

Analiza warunków wilgotnościowych powinna obejmować strefę mokrą, w której zastosowano kompozyt z okładziną Thermano GK-H2. Strefę mokrą należy zabezpieczyć przed wodą niezależnie od wyboru zielonej okładziny H2 zgodnie z warunkami cieplnymi i wilgotnościowymi przyjętymi dla przegrody. Opis „pianka poliuretanowa” nie zamyka analizy, ponieważ wilgoć może docierać przez spoinę lub przejście niezależnie od koloru zastosowanego gipsu. Przyjęte warstwy i ich połączenia muszą pozwalać połączyć odporność materiału z właściwym uszczelnieniem całej wykańczanej powierzchni. W specyfikacji wyjaśnij zakres hydroizolacji, obróbkę naroży i uszczelnienie przejść w miejscu kontaktu z wodą oraz granice odpowiedzialności poszczególnych warstw.

Thermano GK ma format 1200 × 2600 mm i krawędź BASIC. Plan podziału ściany powinien uwzględniać otwory oraz połączenia z sąsiednimi przegrodami.

Na rysunku wykonawczym precyzyjnie opisz rozkład paneli 1200 × 2600 mm na ścianie z drzwiami i kilkoma punktami elektrycznymi. Położenie gniazd i otworów trzeba uzgodnić przed wycięciem elementów oraz zamknięciem spoin, a sposób sprawdzenia należy pokazać na rysunku wykonawczym. Nie można pozostawić tego wyłącznie decyzji montażowej, skoro późniejsze przesunięcie gniazda może wymagać przecięcia już zamkniętej warstwy okładziny. Przyjęta geometria powinna pozwolić uzgodnić przebieg instalacji przed wycięciem elementów przygotowanych do przyklejenia. Projektowana izolacja poliuretanowa wymaga podania, jak sprawdzać położenie puszek, szerokość pasów przy ościeżnicy i sposób wykończenia boków zabudowy podczas odbioru.

Przy zakupie Thermano GK trzeba ustalić odmianę GK-A albo GK-H2, grubość całkowitą oraz zakres wykończenia. Należy też zaplanować mocowania wyposażenia i przejścia instalacyjne.

Sprawdzając pozycję „izolacja poliuretanem” w przedmiarze, przeanalizuj zakres montażu obejmujący także wykończenie obwodu płyt i mocowanie przyszłego wyposażenia. Cena paneli musi być zestawiona z wykończeniem połączeń i zaplanowanymi mocowaniami wyposażenia, a uzgodnione kryteria muszą pozostać czytelne podczas oceny zamiennika. Nie wystarczy zgodność jednej cechy, gdy podobna cena samych paneli może ukrywać różny zakres przygotowania i wykończenia. Procedura materiałowa powinna pozwolić zamówić rozwiązanie odpowiadające funkcji pomieszczenia wraz z kompletną usługą montażu. Do protokołu zgodności wpisz odmianę okładziny, liczbę paneli, wykonanie spoin i uzgodnione miejsca ciężkich zamocowań, aby decyzja nie opierała się wyłącznie na opisie handlowym.