Płyty warstwowe porównuj według zadania w budynku, a dopiero potem według ceny. Ściana, dach i chłodnia potrzebują innych detali. PIR pomaga ograniczyć grubość izolacji, a wełna mineralna może lepiej odpowiadać wymaganiom ogniowym konkretnego układu. O wyniku decydują jednak parametry gotowej płyty, jej okładziny, zamek oraz montaż. Sama nazwa rdzenia nie wystarcza do wyboru materiału. Płyta ścienna tworzy obudowę pionową. Jej okładzina może być gładka lub delikatnie profilowana. Dostępne są rozwiązania z widocznym i ukrytym mocowaniem. Kierunek ułożenia trzeba dopasować do dokumentacji oraz konstrukcji. Pion i poziom nie są jedynie dwiema wersjami wyglądu tej samej elewacji.

Płyty do chłodni i mroźni dobiera się do temperatury pracy, otoczenia oraz całego bilansu ciepła. Sam wybór dużej grubości nie zapewni szczelnej komory. Znaczenie mają zamki, uszczelnienia, drzwi, podłoga i przejścia instalacji. PIR jest przydatny dzięki dobrej izolacyjności przy małej grubości. Trzeba jednak użyć rozwiązania przewidzianego do pracy w warunkach chłodniczych. Płyta warstwowa składa się z metalowych okładzin oraz zespolonego rdzenia. W wariancie chłodniczym szczególne znaczenie ma połączenie krawędzi. Odpowiednia geometria zamka i wskazane uszczelnienie ograniczają przepływ powietrza oraz pary. To nie jest wyłącznie grubsza wersja dowolnej płyty na elewację.

Płyty warstwowe przy ścianie murowanej najczęściej wymagają zaprojektowanego sposobu podparcia i zamocowania. Nie należy przykręcać ich do przypadkowych miejsc w murze ani zakładać, że każdy kołek do elewacji będzie odpowiedni. Trzeba ocenić stan podłoża, obciążenia, geometrię i warunki wilgotnościowe. Dopiero potem dobiera się podkonstrukcję, kotwy i płyty. Sposób wykonania zależy od tego, czy powstaje nowa obudowa, czy docieplenie istniejącej ściany. Ustal materiał ściany, jej grubość oraz stan techniczny. Inaczej zachowuje się beton, inaczej pełna cegła, a inaczej pustak. Stary tynk nie jest dowodem nośności podłoża. Trzeba rozpoznać spękania, zawilgocenie i luźne fragmenty.

Długość płyty warstwowej dobiera się do geometrii budynku, podpór i możliwości dostawy. Najdłuższy dostępny panel nie zawsze ogranicza koszt. Może wymagać innego samochodu, sprzętu do rozładunku i sposobu podnoszenia. Z kolei podział na krótsze elementy tworzy dodatkowe połączenia. Dobre zestawienie długości powstaje na podstawie sprawdzonych wymiarów, detali i dokumentacji wybranego systemu. Płyty często powstają na długość wskazaną w zamówieniu, ale w granicach danego wyrobu. Przykładowa dachowa płyta PIR ma w karcie zakres od 2 do 16 m. Maksimum zależy przy tym od koloru i grubości. Nie jest to obietnica, że każdy panel o długości 16 m da się zastosować w dowolnym układzie.